Półsztywna proteza prącia

Półsztywna proteza prącia to dwa giętkie pręty wszczepiane chirurgicznie do ciał jamistych. Prącie pozostaje dzięki nim stale dość sztywne: przed stosunkiem unosi się je ręką, a na co dzień odgina w dół. Urolog proponuje ją zwykle wtedy, gdy inne metody leczenia zaburzeń erekcji nie pomogły, są przeciwwskazane albo pacjent ich nie akceptuje, a sam zabieg jest w praktyce nieodwracalny.

Jak zbudowana jest proteza półsztywna

Protezy prącia dzielą się na dwa typy: hydrauliczne, napełniane płynem za pomocą pompki, i półsztywne, nazywane też plastycznymi lub giętkimi. Ich zadanie jest to samo: umożliwić stosunek, gdy organizm nie wytwarza wystarczającego wzwodu.

Model półsztywny to dwa cylindry, po jednym w każdym ciele jamistym. W środku mają zwykle rdzeń, który pozwala zgiąć pręt i utrzymać nadany mu kształt, a z zewnątrz pokrywa je materiał biozgodny. Nie ma tu pompki, zbiornika ani przewodów. Szersze tło problemów z potencją i innych metod leczenia znajdziesz w dziale o erekcji.

Na co dzień: jedno ustawienie ręką

Przed współżyciem prącie ustawia się w pozycji uniesionej, po stosunku odgina w stronę uda lub brzucha, zależnie od modelu i zaleceń. Prącie nigdy nie wiotczeje całkowicie i nie zwiększa wyraźnie obwodu. Dla wielu mężczyzn największą zaletą jest prostota: nie trzeba niczego pompować, co ma znaczenie zwłaszcza przy słabszej sprawności dłoni. Inni odbierają stałą sztywność jako niewygodną, a ukrycie prącia pod ubraniem bywa trudniejsze niż przy protezie hydraulicznej. Pomaga odpowiednie ustawienie i dopasowana bielizna.

Półsztywna Hydrauliczna
Obsługa ręczne uniesienie i odgięcie napełnianie pompką
Elementy dwa pręty, bez pompki i zbiornika cylindry z układem hydraulicznym
Prącie w spoczynku stale dość sztywne łatwiejsze do ukrycia
Dla kogo szczególnie słabsza sprawność rąk, chęć prostego urządzenia gdy stała sztywność jest nie do przyjęcia

Komu lekarz proponuje ten typ

Po protezę sięga się zwykle dopiero wtedy, gdy zawiodły mniej inwazyjne metody: zmiana stylu życia, leczenie chorób współistniejących, leki doustne, metody miejscowe czy pompki próżniowe. O kolejności decyduje lekarz. Typ półsztywny bywa szczególnie brany pod uwagę:

  • przy ograniczonej sprawności rąk, która utrudnia obsługę pompki;
  • gdy pacjent chce możliwie prostego urządzenia bez części hydraulicznych;
  • w niektórych przypadkach zwłóknienia ciał jamistych, np. po priapizmie lub w chorobie Peyroniego;
  • gdy po rozmowie o obu typach pacjent po prostu woli ten.

Przed kwalifikacją urolog sprawdza m.in. cukrzycę i jej wyrównanie, aktywne infekcje, stan skóry, przebyte operacje miednicy i prostaty, choroby serca oraz przyjmowane leki. Znaczenie ma też palenie, o którego wpływie na naczynia piszemy w tekście o paleniu i erekcji.

Decyzja na całe życie

Wszczepienie pręta uszkadza tkankę, która odpowiada za naturalny wzwód, dlatego po zabiegu ten wzwód zwykle już nie wraca. Zanim się zdecydujesz, dobrze wiedzieć, czego oczekujesz od leczenia i co byłoby dla ciebie nie do przyjęcia, na przykład właśnie stała sztywność. Rozmowę z urologiem warto poświęcić długości prącia po zabiegu, rekonwalescencji, ryzyku infekcji i temu, co się robi w razie powikłań. Udział partnerki lub partnera w tej rozmowie pomaga ustalić realistyczne oczekiwania.

Częste pytania o protezę półsztywną

Czy po zabiegu zostaje czucie i orgazm?

Czucie, orgazm i wytrysk nie zależą od samego implantu i u wielu mężczyzn pozostają zachowane. Mogą jednak zmienić się z powodu wcześniejszych chorób lub operacji.

Czy prącie będzie krótsze?

Część pacjentów odczuwa je jako krótsze niż przy dawnych naturalnych wzwodach, np. z powodu wcześniejszego zwłóknienia. To pytanie warto zadać przed decyzją.

Czy taka proteza może się zepsuć?

Mniej elementów to mniej części, które mogą ulec awarii mechanicznej, ale implant nie jest wolny od problemów. Przy infekcji lub awarii protezę można usunąć albo wymienić.

Jakie badania trzeba zrobić przed operacją?

Ośrodek ocenia ogólny stan zdrowia, wyrównanie chorób przewlekłych i ryzyko infekcji. Dokładny zakres badań ustala placówka, która wykonuje zabieg.

Na konsultację dobrze zabrać wypisy z wcześniejszych operacji miednicy i prostaty, bo od nich często zależy wybór typu implantu.

Źródła